Een goede voorbereiding is meer dan het halve werk.
Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend. We lopen een gelegenheid binnen, er speelt een band en we horen een goed geluid waarin alle instrumenten even sterk zijn en duidelijk te onderscheiden. De zang ligt er als het ware als een laagje bovenop.
Dit gebeurt niet vanzelf. Ook achter de technische schermen heeft er een gedegen voorbereiding plaatsgevonden. Ik spreek met Jan-Peter Geertman van Companion die de techniek in goede banen leidt.
De dag dat de Cultuurnacht plaatsvindt is zeker een stressdag? veronderstel ik. Jan-Peter grijnst op z’n vetst mogelijk wijze. ‘In het geheel niet’. Een kwestie van voorbereiding’ voegt hij eraan toe.
Ja, maar je kan toch niet op woensdag je spullen al kwijt in bijvoorbeeld De Champagnezaal? Dat komt toch allemaal op de zaterdag aan?
‘Op vrijdag brengen we de spullen al wel naar het Theater Aan de Slinger, maar de rest doen we allemaal op zaterdag. Het begint zodra ik van de programmasamenstellers de lijst met artiesten krijg met het opvragen van de riders.’ Van de wat? ‘De riders, de lijst met instrumenten, aansluitingen en microfoons samen met de podiumindeling voor die band. Wacht maar’. Jan-Peter staat op en verdwijnt in een gangetje. Enkele ogenblikken later komt hij terug met een blauwe map onder de arm en slaat deze voor mijn neus open. ‘Kijk, per tabblad een podium en daarin de riders per band. Zo kan ik per podium een overzicht maken wat er nodig is en zet ik dat in de week voorafgaand ingepakt en gelabeld klaar. Op zaterdag in de bus zetten en het naar de podia brengen. In de meeste zalen kunnen we ’s middags al opbouwen en in de restaurants pas in de avond. Maar zo sluit alles mooi op elkaar aan. Als de bands komen staan wij voor ze klaar.’
Verzorg je alle zalen zelf? ‘Nee, zo groot ben ik ook weer niet. De Roskam heb ik aan een collega uitbesteed. En die zet in de Suite een paar jongens in die dit werk normaal in zaal 013 doen. Die kennen het klappen van de zweep. Ze waren er vorig jaar ook en dat was prima bevallen.’
Doe je dit al sinds het begin? ‘Nee, de eerste twee jaar was er een andere partij bij betrokken. Dat leverde soms situaties op dat er wel spullen bij een podium waren, maar géén bediening en niemand die wist hoe ermee om te gaan. Dit is het derde jaar en het is weer groter dan vorig jaar.’ Hoe bedoel je groter dan vorig jaar? ‘De bands komen met meer instrumenten, hebben meer microfoons nodig, meer monitoren op het podium, ga zo maar door’.
En als de laatste noot heeft geklonken? ‘Ja, wat dacht je, inpakken en wegwezen. Het zal wel een uur of vijf zijn voordat ik in m’n bed lig. En zondagmiddag moet ik weer met spullen op een jazzpodium zijn . . .’
Voor de foto lopen we nog even door alle opslagruimtes, de opnamestudio de ruimte waar dingen gebouwd, gerepareerd en getest worden. Trots laat hij me een kabelhaspel zien met daarop een palingdikke kabel gerold. Uit het vrije uiteinde bungelen een twintigtal connectoren en op de plaat aan de zijkant van de haspel zie ik een zelfde aantal. ‘De verbinding tussen het podium en de mengtafel’ verduidelijkt hij en toont me nog wat meer huisvlijt. ‘Kabels soldeer ik zelf. Dat weet ik tenminste zeker dat ze goed zijn.’ Weer diezelfde grijns die ik eerder had gezien.
Ja, deze Jan-Peter is goed bezig.
